Ochtendstond heeft rood in de mond

Zaterdag 3 oktober was ik om 7 uur aanwezig op de telpost langs de Waal om trekvogels te tellen in het kader van EuroBirdwatch 2015.
Het was koud en donker toen ik een plek zocht in het hoge natte gras. Even later kreeg ik gezelschap van mede-vogelaars en zetten we de tafeltjes, de stoelen en krukjes neer voor degenen die zouden helpen tellen.

Langzaam begon de lucht te kleuren, van zacht oranje naar rood, adembenemend mooi...
Het tellen liet ik even over aan de anderen, want dit schouwspel wilde ik natuurlijk vastleggen. Met op de achtergrond de Prins Willem Alexanderbrug maakte ik een paar foto's van de zonsopkomst.
Vóórdat de zon opkwam, om 7:31 uur, kleurde de lucht prachtig rood.

Vóórdat de zon opkwam

Ruim tien minuten later, om 7:48 uur, was de lucht helemaal rood en was de zon ruim boven de horizon.

Zonsopkomst aan de Waal

En toen kwamen de vogels. De kolganzen kwamen met honderden overvliegen, mooi in V-formaties. Een paar Grote Zilverreigers en heel veel spreeuwen. Vlakbij hadden we zicht op twee buizerds en drie torenvalken, roodborsttapuiten, kneuen en graspiepers. De laatste drie soorten deden zich tegoed aan de vele zaden die aan de planten zaten, voor ze verder zouden trekken. We konden minder vogels waarnemen dan andere jaren. Waarschijnlijk vlogen ze te hoog. Ook landelijk was dit het geval.

Om half één was de trek voorbij en zijn we gaan opruimen.

Toen ik op de fiets zat zag ik nog twee torenvalken die elkaar aanvlogen in het gras. Het leken wel kemphanen. Ik kon nog net snel een foto maken voordat ze wegvlogen.

Vechtende torenvalken

Xelixz Natuurfoto: www.xelixz.nl 
Faceboek: http://on.fb.me/1L7Ut4S 

Een lentedag in Neerijnen

Rijswaard

kleine vos

bloeiende wilg

wilgenkatjes

kleine vos op katjes van de wilg

kasteel Waardenburg

man en vrouw mandarijneend

Op een heerlijke lentedag liep ik vandaag samen met mijn vogelmaat een rondje over het Landgoed Neerijnen en door de Rijswaard. Het landschap is er divers: een parkbos en uiterwaarden langs de Waal.
Omdat we vanuit Riverside Birding zaterdag een vogelexcursie geven, moesten we natuurlijk de route eerst voorlopen.
In het bos hoorden we de nodige zangvogels, zoals de tjiftjaf die inmiddels ons land is binnengekomen, de boomklever, boompkruiper, roodborst, winterkoning enz. Bij de kil van Neerijnen aangekomen hoorde ik direct al een matkop. Hij zat in een van de vele wilgenboompjes. Even later zag ik hem ook door de verrekijker.
In het water zwom een paartje slobeend en aan de linkerkant, in de boom zagen we de grote bonte specht. Een stukje dieper de Rijswaard in hoorde ik hem: een zingende veldleeuwerik. Fantastisch, hij is er weer! De veldleeuwerik kan wel 8 minuten achtereen zijn lied jubelen. Al zingend stijgt hij hoger en hoger tot hij uit het zicht verdwijnt. Om zich dan opeens - nog steeds zingend - als een speer naar beneden te laten vallen.
Aan de rechterkant van het pad baltsten de graspiepers en toen we het struingedeelte binnen gingen, hoorden we nog meer zingende veldleeuweriken om ons heen. Zoveel veldleeuweriken in dit gebied heb ik nog niet eerder meegemaakt. Mogelijk zijn ze op doortrek en binnenkort weer doorgetrokken, maar vandaag was het in ieder geval feest.
Op een gegeven moment heb je goed uitzicht op de pijlers van de Zaltbommelse brug. Hij zat er weer, de slechtvalk. Ieder jaar broedt er een paartje op een van de vier pijlers.
Toen we verder liepen richting Waardenburg zag ik een kleine vos (vlinder). Hij warmde zich in de zon. Eenmaal weer boven op de dijk zagen we een fraaie wilg die in bloei stond. Ook daar een kleine vos op de bloeiende katjes. De distelvlinder was er ook, maar die kreeg ik niet op de foto.

Als sluitstuk troffen we een paartje mandarijneend aan in een sloot. Een bijzondere eend. Als we zaterdag tijdens de excursie ook zulke mooie waarnemingen doen zijn we dik tevreden!

Hoog water in de uiterwaarden

De afgelopen maand stond het water in de grote rivieren behoorlijk hoog. Toen het water weer wat begon te dalen heb ik wat foto's gemaakt langs de Waal. De uiterwaarden werden weer voorzichtig zichtbaar en de vogels zochten de drooggevallen stukken gras op om naar voedsel te zoeken.
Nadat het een paar dagen gevroren had zag het ijs dat zich op de uiterwaarden gevormd had er bijzonder uit, omdat het water dat eronder lag daalde. Het hoogste deel in de Stiftse uiterwaard was droog. Over deze 'dijk' kon je een heel eind komen. Hier vonden we een raat van de hoornaar en een vogelveer waarop de regendruppels waren blijven liggen. Zonnestralen braken boven het water door de wolken heen.

Een ooievaar stond midden in het water. Toen ik het raampje van de auto naar beneden draaide vloog hij weg om even verder weer neer te strijken. Een paar dagen ervoor was de midwintertelling van SOVON. Onze
vogelwerkgroep telde mee. We zagen onder andere vele brandganzen en kolganzen en een paar duizend smienten. De watervogels zaten dicht bij de dijk, omdat het water toen nog hoog stond.

De bloesem is van de prunus subhirtella autumnalis. De foto nam ik op 10 januari; op dit moment bloeit dit boompje in onze tuin nog steeds.

kolganzen en grauwe ganzen

golvend ijs op de uiterwaarden

raat van de hoornaar

brandganzen

een vlucht brandganzen

ooievaar boven ondergelopen uiterwaard

brandganzen

kolganzen

nevel boven het inundatiekanaal

bloesem van de prunus subhirtella autumnalis