Willemspolder in september

Vogelen in de Willemspolder is altijd vol verrassingen. Deze polder is gelegen direct aan de Waal en herbergt een steenfabriek. 
De Prins Willem Alexanderbrug loopt dwars over de Willemspolder. Op de pijlers van deze brug broedt al jaren de slechtvalk. Als je geluk hebt zie je hem zitten of is hij aan het jagen, wat altijd een mooi schouwspel oplevert.

De Willemspolder is eigenlijk het hele jaar interessant als het om vogels gaat. Op mijn website www.xelixz.nl schrijf ik over de soorten die je hier in de diverse jaargetijden aan kunt treffen.

Deze zomer fotografeerde ik er een gele kwikstaart en afgelopen zaterdag onder andere een torenvalk, twee (!) ijsvogels en een grote zilverreiger die in een boom zat. De vogels zaten ver weg en mijn fototoestel is voor die afstanden niet toereikend, maar de foto's geven wel de sfeer van het moment aan.
Toen ik weer naar huis fietste stond de teller wat betreft het aantal vogelsoorten op 43.

Er zijn grootse plannen voor deze Willemspolder. Het zand- en grindbedrijf Dekker uit IJzendoorn wil onder andere eilandjes en schiereilandjes aanleggen, waar vogels ongestoord kunnen broeden. We wachten de ontwikkelingen vol verwachting af.

Gele kwikstaart

 

Grote zilverreiger

 

Torenvalk

   

IJsvogel(s!)

Xelixz Natuurfoto

www.xelixz.nl



   

 

Hoog water in de uiterwaarden

De afgelopen maand stond het water in de grote rivieren behoorlijk hoog. Toen het water weer wat begon te dalen heb ik wat foto's gemaakt langs de Waal. De uiterwaarden werden weer voorzichtig zichtbaar en de vogels zochten de drooggevallen stukken gras op om naar voedsel te zoeken.
Nadat het een paar dagen gevroren had zag het ijs dat zich op de uiterwaarden gevormd had er bijzonder uit, omdat het water dat eronder lag daalde. Het hoogste deel in de Stiftse uiterwaard was droog. Over deze 'dijk' kon je een heel eind komen. Hier vonden we een raat van de hoornaar en een vogelveer waarop de regendruppels waren blijven liggen. Zonnestralen braken boven het water door de wolken heen.

Een ooievaar stond midden in het water. Toen ik het raampje van de auto naar beneden draaide vloog hij weg om even verder weer neer te strijken. Een paar dagen ervoor was de midwintertelling van SOVON. Onze
vogelwerkgroep telde mee. We zagen onder andere vele brandganzen en kolganzen en een paar duizend smienten. De watervogels zaten dicht bij de dijk, omdat het water toen nog hoog stond.

De bloesem is van de prunus subhirtella autumnalis. De foto nam ik op 10 januari; op dit moment bloeit dit boompje in onze tuin nog steeds.

kolganzen en grauwe ganzen

golvend ijs op de uiterwaarden

raat van de hoornaar

brandganzen

een vlucht brandganzen

ooievaar boven ondergelopen uiterwaard

brandganzen

kolganzen

nevel boven het inundatiekanaal

bloesem van de prunus subhirtella autumnalis

Euro Birdwatch 2011, een sfeerimpressie

mistdruppels op de pluizenbol

gele morgenster

blauwe reiger bovenin een wilg

grote zilverreiger in de zilveresdoorn

Zondag 2 oktober, Euro Birdwatch. In 37 landen in Europa werden trekvogels geteld. In Nederland georganiseerd door Vogelbescherming Nederland; 100 groepen in Nederland deden aan de telling mee. Dat viel in de ochtend niet mee vanwege de op sommige plaatsen zeer dichte mist.

Hier, in het Rivierengebied, hield de dichte mist aan tot kwart voor elf in de ochtend. Het zou in ieder geval een bijzondere teldag worden: in plaats van harde wind en regen - normaal in deze tijd van het jaar - werd het een graad of 24. Dit had tot gevolg dat het erg druk werd op de dijk langs de Waal waar wij stonden. Veel racefietsers, wandelaars en auto's passeerden onze telpost. Voor de fietsers en auto's moesten we nog goed uitkijken. Met een noodgang kwamen ze soms voorbij. Het luisteren naar overtrekkende (zang)vogels werd hierdoor ook lastig. De resultaten van de telling zal ik hier niet weergeven.

De foto's geven een aardig beeld van de dag. De telescopen stonden in het begin verlaten op de dijk. De wereld om ons heen was heel klein. Alleen de paar bloemen die in de berm van de dijk stonden waren zichtbaar. Ze stonden er zelfs fris bij, zie de mistdruppels die op sommige bladeren en bloemen te zien zijn. Ik ontdekte nog een verlaten gele morgenster.

Toen de mist was opgetrokken werd het een stralende dag. Een mooie waarneming was de ijsvogel die het water in dook voor een visje in één van de poelen van Wetland Passewaay. Ook de grote zilverreiger was een plaatje zoals hij daar zat boven in de zilveresdoorn, eveneens in het Wetland. Om half vier gingen we naar huis; de trek lag stil of was niet zichtbaar door de hoge temperaturen.