Genieten in de Biesbosch

Dit keer, 31augustus 2016, ging de tocht naar de Biesbosch; voor mij was het alweer even geleden dat ik er was.

De Biesbosch verandert, gaat weer terug naar het originele landschap. Er is en wordt hard gewerkt om het klei-moeras weer terug te brengen; de Biesbosch gaat van bouwland naar waterland. Als het water in de rivieren stijgt lopen grote delen van het gebied onder water, wat interessant is voor de natuurontwikkeling. Het gebied wordt beheerd door Staatsbosbeheer. 

De auto ging al snel aan de kant, want in een boom zat een Kleine Zilverreiger op een tak.

Kleine Zilverreiger

Een paar meter verder liepen twee reeën door het water naar het riet. 

Reeën en een Grote Zilverreiger

Een Blauwe Reiger vloog op en even later ging ook de Grote Zilverreiger op de wieken. 

Blauwe reiger vlucht weg voor de reeën

We hadden De Wassende Maan nog niet eerder bezocht. Het was er stil en mooi. De Wassende Maan is een kunstwerk van Paul de Kort, een labyrint waar het water vrij in- en uit kan stromen.  

Wassende Maan

We liepen erin en vonden onder andere een Grote Groene Sabelsprinkhaan.

Grote Groene Sabelsprinkhaan

Het wemelde er van de jonge kikkertjes die overal voor onze voeten wegsprongen. Het was dus goed opletten waar we liepen. Om er weer uit te komen moesten we even zoeken; het is niet voor niets een labyrint.

Toen we terug liepen naar de auto zag ik vlak onder het wateroppervlak een bever zwemmen. Af en toe kwam hij een klein stukje boven het water uit, maar al snel was ik hem kwijt.

Het was druk, veel auto's en fietsers waren onderweg. Aan de overkant van de rivier wilden we gaan koffie drinken, dus gingen we lopend met de pont mee. Helaas, het restaurantje was gesloten en dat op een drukke dag in het hoogseizoen. Dus met dezelfde pont weer terug en ergens anders koffie gedronken. Aan de Brabantse kant van het water zochten koeien verkoeling in het water.

Koeien zoeken verkoeling

We hebben ook nog even de locatie bezocht vanwaar je zicht hebt op het nest van de Visarend. Op het nest zelf was niets meer te zien, maar in de lucht zagen we een Visarend vliegen en even later een volwassen Zeearend. De witte staart was goed te zien.

De dag is omgevlogen. Voor eind augustus hebben we toch nog leuke waarnemingen gedaan.

Xelixz Natuurfoto (website)

E-mail: natuurfoto@xelixz.nl 

Twitter

Facebook

YouTube

Willemspolder in september

Vogelen in de Willemspolder is altijd vol verrassingen. Deze polder is gelegen direct aan de Waal en herbergt een steenfabriek. 
De Prins Willem Alexanderbrug loopt dwars over de Willemspolder. Op de pijlers van deze brug broedt al jaren de slechtvalk. Als je geluk hebt zie je hem zitten of is hij aan het jagen, wat altijd een mooi schouwspel oplevert.

De Willemspolder is eigenlijk het hele jaar interessant als het om vogels gaat. Op mijn website www.xelixz.nl schrijf ik over de soorten die je hier in de diverse jaargetijden aan kunt treffen.

Deze zomer fotografeerde ik er een gele kwikstaart en afgelopen zaterdag onder andere een torenvalk, twee (!) ijsvogels en een grote zilverreiger die in een boom zat. De vogels zaten ver weg en mijn fototoestel is voor die afstanden niet toereikend, maar de foto's geven wel de sfeer van het moment aan.
Toen ik weer naar huis fietste stond de teller wat betreft het aantal vogelsoorten op 43.

Er zijn grootse plannen voor deze Willemspolder. Het zand- en grindbedrijf Dekker uit IJzendoorn wil onder andere eilandjes en schiereilandjes aanleggen, waar vogels ongestoord kunnen broeden. We wachten de ontwikkelingen vol verwachting af.

Gele kwikstaart

 

Grote zilverreiger

 

Torenvalk

   

IJsvogel(s!)

Xelixz Natuurfoto

www.xelixz.nl



   

 

Vogelexcursie Randmeren

 

smienten en kolganzen

smienten, kleine zwanen en bergeenden

grote zilverreiger

 

In de stromende regen en met harde wind vertrokken we vanochtend vroeg met 9 personen in drie auto's naar de randmeren. We gokten erop dat de weersvoorspelling uit zou komen: in de middag wegtrekkende regen en

afnemende wind. Gelukkig dat we gegaan zijn; het was namelijk een fantastische excursie, met in de middag droog weer en zelfs af en toe de zon.
We namen 48 soorten vogels waar, waaronder voor velen een niet eerder geziene soort: de krooneend. In het water langs de Knardijk zwom een groep van ongeveer 25 krooneenden tussen de vele kuifeenden en tafeleenden. Helaas was het niet droog en hebben we hiervan geen foto's kunnen maken. De kleine en wilde zwaan ontbraken niet op deze dag, net als het nonnetje, de wintertaling, een paar duizend smienten en de nodige zaagbekken. Vanuit de achterste auto werd onderweg een goed waar te nemen blauwe kiekendief gespot. 

Kraanvogels rond Diepholz dag 2

 

 

ganzen

Bijschrift toevoegen

Dümmersee

sperwernest

dodaars met vis

blauwe kiekendief

 

Zaterdagochtend vertrokken we om 6:45 naar dezelfde locatie om de vlucht van de kranen naar de foerageergebieden te kunnen meemaken. Opnieuw was de lucht oranjerood gekleurd door de opkomende zon en opnieuw was het een indrukwekkende belevenis.

Na het ontbijt vertrokken we naar de Dümmersee, een groot meer en 'een vogelparadijs in alle seizoenen' volgens een Duitse folder. Helaas komt er in de zomer blauwalg voor; een zorg voor de plaatselijke bewoners zoals actieborden lieten zien. We zagen er vele slobeenden tafeleenden, smienten en krakeenden.

Aan het eind van onze tocht bezochten we de vogelkijkhut, van waaruit we mooi zicht hadden op een jagende blauwe kiekendief en een slechtvalk. Een dodaars verslond een visje. In het veld telden we 15 grote zilverreigers.

We waren op tijd voor de avondvlucht van de kraanvogels en de ganzen. Opnieuw een schitterende zonsondergang met als extraatje een maan aan een onbewolkte hemel. De foto's spreken voor zich.

Euro Birdwatch 2011, een sfeerimpressie

mistdruppels op de pluizenbol

gele morgenster

blauwe reiger bovenin een wilg

grote zilverreiger in de zilveresdoorn

Zondag 2 oktober, Euro Birdwatch. In 37 landen in Europa werden trekvogels geteld. In Nederland georganiseerd door Vogelbescherming Nederland; 100 groepen in Nederland deden aan de telling mee. Dat viel in de ochtend niet mee vanwege de op sommige plaatsen zeer dichte mist.

Hier, in het Rivierengebied, hield de dichte mist aan tot kwart voor elf in de ochtend. Het zou in ieder geval een bijzondere teldag worden: in plaats van harde wind en regen - normaal in deze tijd van het jaar - werd het een graad of 24. Dit had tot gevolg dat het erg druk werd op de dijk langs de Waal waar wij stonden. Veel racefietsers, wandelaars en auto's passeerden onze telpost. Voor de fietsers en auto's moesten we nog goed uitkijken. Met een noodgang kwamen ze soms voorbij. Het luisteren naar overtrekkende (zang)vogels werd hierdoor ook lastig. De resultaten van de telling zal ik hier niet weergeven.

De foto's geven een aardig beeld van de dag. De telescopen stonden in het begin verlaten op de dijk. De wereld om ons heen was heel klein. Alleen de paar bloemen die in de berm van de dijk stonden waren zichtbaar. Ze stonden er zelfs fris bij, zie de mistdruppels die op sommige bladeren en bloemen te zien zijn. Ik ontdekte nog een verlaten gele morgenster.

Toen de mist was opgetrokken werd het een stralende dag. Een mooie waarneming was de ijsvogel die het water in dook voor een visje in één van de poelen van Wetland Passewaay. Ook de grote zilverreiger was een plaatje zoals hij daar zat boven in de zilveresdoorn, eveneens in het Wetland. Om half vier gingen we naar huis; de trek lag stil of was niet zichtbaar door de hoge temperaturen.