Polder Willeskop

Begin juni was ik met collega-vogelaars in natuurgebied Willeskop.
Willeskop, of Polder Willeskop, ligt in de Lopikerwaard tussen Oudewater en Polsbroek. Vooral in voor- en najaar wordt dit nieuwe natuurontwikkelingsgebied bezocht door vele vogels. Maar ook diverse plantensoorten tref je er aan, evenals insecten en vlinders.

Toen we aankwamen zagen we geen hand voor ogen vanwege de dichte mist. Ik kon nog net een deel van het water zien, met daarin een Meerkoet met jong en een enkele Fuut. We waanden ons alleen in het gebied. Een serene rust daalde op mij neer.

Willeskop in de mist

Meerkoet met jong

Fuut

We liepen verder en ik genoot intens van de sfeer van dat moment. De wereld was klein. Van het gebied zelf zag ik niets, we volgden alleen het pad.

Na een tijd begon de mist wat weg te trekken en langzaam werd de wereld groter. Watervogels werden zichtbaar en de vlinders konden hun vleugels drogen. Mistdruppels hingen aan de planten.

Mistdruppels

Even later kwam de zon af en toe tevoorschijn, het werd wat warmer en de natuur leek tot leven te komen. Vogels zongen, de Bruine Kiekendief scheerde laag over het veld op zoek naar voedsel en de vlinders waren opgewarmd en vlogen rond. Een Visdief haalde in de lucht capriolen uit in de hoop onder zich een visje te ontdekken.

Visdief

Op een blad vonden we een rups van de Donsvlinder en even later zag ik een Argusvlinder. Deze vlinder is dan wel algemeen, maar ik zie hem bijna nooit. Het Bont Zandoogje kom ik vaker tegen.

Rups van de Donsvlinder

Een Purperreiger vloog vlak boven ons; we konden zijn bijzondere verenkleed goed waarnemen. Een paar uur hebben we in het gebied rondgelopen en hebben veel gezien en gehoord. Het werd behoorlijk warm in de zon en we besloten om te vertrekken. In een restaurant in de omgeving hebben we met elkaar koffie gedronken en hebben we de vogellijst ingevuld. We kwamen op 61 soorten vogels!

Voor de foto's van de vlinders en de overige vogels, planten en insecten verwijs ik je graag naar mijn website. Ze staan onder de knop Overige locaties, aan de linkerkant.

Xelixz Natuurfoto  (website)

Twitter

Facebook

YouTube

Kraanvogels rond Diepholz dag 3 en 4 in de mist

mistdruppels

klapekster in de mist

 

 

damherten in de mist

berkenzwam

spechtengaten

kraanvogels in de mist

kramsvogels

kramsvogels

 

goede reis kraanvogels!

Zondagochtend vertrokken we een kwartier eerder naar de slaapplaats, maar er hing een dichte mist. We zagen niets, maar hoorden de kraanvogels en de ganzen boven ons. Een bijzondere gewaarwording. Het was koud, dus gingen we na een poos terug naar ons hotel om te ontbijten.

Na het ontbijt gingen we op weg naar het Mittleres Wietingsmoor. Hier zagen we van veraf de klapekster, bovenin een kale berkenstam. Ondanks de mist was hij redelijk goed waar te nemen. Deze vogel stond hoog op onze verlanglijst, dus het kon niet beter. Ook de kleine bonte specht konden we goed waarnemen in een boom. Ook deze vogel zien we niet snel in Nederland, dus onze dag kon eigenlijk niet meer stuk.

Tijdens een koffiestop troffen we een grote kudde bijzonder mooie runderen. Ze kwamen ons luid loeiend begroeten, waarna ze even later tussen de bomenrand door, in een lange rij - met hun jongen - achter elkaar het aangrenzende veld inliepen, nog steeds loeiend.

Wij kozen hierna een interessant pad langs een bomenrij. We waren net op weg toen we in de verte een kudde damherten zagen. Een sprookjesachtig gezicht vanwege de mist. Zij hadden ons ook in de gaten en liepen snel het bos in. Ondertussen hoorden we de kraanvogels en zagen ze na een paar honderd meter lopen in het veld staan. Kraanvogels kun je tot op 300 meter benaderen, daarna gaan ze op de wieken. Wij bleven dus staan en genoten van het mooie beeld van deze vogels in de mist. Het was hier heel stil. Deze volkomen stilte kennen we in Nederland niet.

Onderweg naar het hotel zagen we nog een jagende blauwe kiekendief en veel kramsvogels die op elektriciteitsdraden zaten. Vanwege de mist zijn we vroeg naar het hotel terug gegaan.

Maandag was onze vertrekdag. We besloten om binnendoor richting snelweg te rijden. We hadden een tip gekregen om An der Dadau te bezoeken; een bijzonder weggetje waar je nog wat vogels kunt waarnemen. We hoorden onder andere de grote bonte specht en de matkop en zagen na even verder rijden de laatste kraanvogels van ons weekend.

Na een heerlijk rondje soep namen we afscheid van elkaar en gingen we op weg naar huis. Het was een fantastisch weekend. Een dag later hoorden we via SOVON dat tijdens ons weekend de kraanvogels doortrokken naar het Zuiden. Wat hebben we een geluk gehad!

Euro Birdwatch 2011, een sfeerimpressie

mistdruppels op de pluizenbol

gele morgenster

blauwe reiger bovenin een wilg

grote zilverreiger in de zilveresdoorn

Zondag 2 oktober, Euro Birdwatch. In 37 landen in Europa werden trekvogels geteld. In Nederland georganiseerd door Vogelbescherming Nederland; 100 groepen in Nederland deden aan de telling mee. Dat viel in de ochtend niet mee vanwege de op sommige plaatsen zeer dichte mist.

Hier, in het Rivierengebied, hield de dichte mist aan tot kwart voor elf in de ochtend. Het zou in ieder geval een bijzondere teldag worden: in plaats van harde wind en regen - normaal in deze tijd van het jaar - werd het een graad of 24. Dit had tot gevolg dat het erg druk werd op de dijk langs de Waal waar wij stonden. Veel racefietsers, wandelaars en auto's passeerden onze telpost. Voor de fietsers en auto's moesten we nog goed uitkijken. Met een noodgang kwamen ze soms voorbij. Het luisteren naar overtrekkende (zang)vogels werd hierdoor ook lastig. De resultaten van de telling zal ik hier niet weergeven.

De foto's geven een aardig beeld van de dag. De telescopen stonden in het begin verlaten op de dijk. De wereld om ons heen was heel klein. Alleen de paar bloemen die in de berm van de dijk stonden waren zichtbaar. Ze stonden er zelfs fris bij, zie de mistdruppels die op sommige bladeren en bloemen te zien zijn. Ik ontdekte nog een verlaten gele morgenster.

Toen de mist was opgetrokken werd het een stralende dag. Een mooie waarneming was de ijsvogel die het water in dook voor een visje in één van de poelen van Wetland Passewaay. Ook de grote zilverreiger was een plaatje zoals hij daar zat boven in de zilveresdoorn, eveneens in het Wetland. Om half vier gingen we naar huis; de trek lag stil of was niet zichtbaar door de hoge temperaturen.